mondâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 178.
v. a. mondare, levar la buccia || — e castagne, e meie, sbucciar le castagne, i pomi || — e patatte, mondare le patate.
Voxe vexiñe: mon; monâ; monæa; monarchia; monarchico; mondâ; mondaggia; mondiòla; mondo; monega; moneghetta.