intrâ
LIGU.RE

foresto

(stòr. forèsto)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 123.

s. m. forastiere || individuo di altra provincia || agg. foresto, selvatico, disabitato (detto di luogo, di strada ecc.).

Voxe vexiñe: forchetta; forçinâ; forçiña; forçinon; fórcipe; foresto; forfé (à —); forfoa; forgon; forlancia; forma.