forçinâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, pp. 122–123.
s. f. forchettata || colpo di forchetta || mangiâ unna — de taggiæn, mangiare un assaggio, una porzioncina di tagliarini.
Voxe vexiñe: forapaggie; forca; forcâ; forcella; forchetta; forçinâ; forçiña; forçinon; fórcipe; foresto; forfé (à —).