esaurî
(stòr. esaurì)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath, 1910, p. 111.
v. a. esaurire.
Voxe vexiñe: esaltou; esaminâ; esaminatô; esamme; esattô; esaurî; esclammaçion; escludde; escluxion; escluxivo; escrescensa.