intrâ
LIGU.RE

esaltou

(stòr. esaltôu)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 111.

p. p. e agg. esaltato || òmmo —, uomo lunatico.

Voxe vexiñe: esagerâ; esageraçion; esallâ; esalaçion; esaltâ; esaltou; esaminâ; esaminatô; esamme; esattô; esaurì.