intrâ
LIGU.RE

congiurâ

(stòr. congiûrâ)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 86.

v. a. congiurare.

Voxe vexiñe: congettua; congetturâ; congiua; congiuntua; congiunçion; congiurâ; congratulâse; congratulaçion; congregaçion; coniggiæa; coniggio.