intrâ
LIGU.RE

congettua

(stòr. congettûa)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 86.

s. f. congettura || supposizione.

Voxe vexiñe: confutâ; confuxion; congê; congedâ; congestion; congettua; congetturâ; congiua; congiuntua; congiunçion; congiurâ.