congettua
(stòr. congettûa)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 86.
s. f. congettura || supposizione.
Voxe vexiñe: confutâ; confuxion; congê; congedâ; congestion; congettua; congetturâ; congiua; congiuntua; congiunçion; congiurâ.