bocconâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 49.
s. f. bocconata || inte unna —, in un sol boccone.
Voxe vexiñe: boccion; boccionâ; bocciou; bòccola; boccon; bocconâ; bocconetto; boccuo; bödisson; boæo; bodoniana (à —).