intrâ
LIGU.RE

blòcco

(stòr. blocco)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 48.

s. m. blocco || — de marmo, masso || fâ un —, fare un taccio, comprare o vendere in corpo, in blocco, in monte.

Voxe vexiñe: blæcche; blagâ; blagheur; bleu; bloccâ; blòcco; blocnotes; blonda; blusa; böa; boâ.