blòcco
(stor. blocco)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 48.
s. m. blocco || — de marmo, masso || fâ un —, fare un taccio, comprare o vendere in corpo, in blocco, in monte.
Voci vicine: blæcche; blagâ; blagheur; bleu; bloccâ; blòcco; blocnotes; blonda; blusa; böa; boâ.