intrâ
LIGU.RE

usurpatô

(stòr. usûrpatô)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 815.

  • s. m. Usurpatore: Colui che usurpa.

Voxe vexiñe: uspiâ; uspiæto; usua; usuräio; usurpâ; usurpatô; usurpaçion; utenscili; uterin; utero; utilitæ.