intrâ
LIGU.RE

usufruttuäio

(stòr. ûsufruttuäio)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 815.

  • s. m. Usufruttuario: Colui che ha l’usufrutto; nel femm. Usufruttuaria.

Voxe vexiñe: usansa; uscere; uscita; uso; usofruto; usufruttuäio; usou; uspiâ; uspiæto; usua; usuräio.