intrâ
LIGU.RE

treitoa

(stòr. treitôa)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 804.

  • s. f. Traditrice, Traditora, Traditoressa; l’ultima voce è antiq.: Colei che tradisce.

Voxe vexiñe: trei; treifeuggio; treipê; treisette; treitô; treitoa; tremagi; tremmaxon; tremmelleuio; trementiña; tremmâ.