trafugâ
(stòr. trafûgâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 800.
- v. a. Trafugare, Trasfugare, antic. Strafugare: Trasportar via di nascosto.
Voxe vexiñe: træta; træto; trafegâ; trafego; trafia; trafugâ; traggetta; traghettâ; traghetto; tralasciâ; tramandâ.