intrâ
LIGU.RE

trafugâ

(stòr. trafûgâ)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 800.

  • v. a. Trafugare, Trasfugare, antic. Strafugare: Trasportar via di nascosto.

Voxe vexiñe: træta; træto; trafegâ; trafego; trafia; trafugâ; traggetta; traghettâ; traghetto; tralasciâ; tramandâ.