suppoñe
(stòr. sûppōnn-e)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 763.
- v. a. Supporre, Presupporre, Dar per supposto, Porre per ipotesi: Figurarsi che sia una cosa che veramente non è.
- Supponemmo o caxo; Supponiamo, Pognam caso, Diamo per supposto o per ipotesi.
Voxe vexiñe: suppin; supplî; supplica; supplicâ; suppon; suppoñe; suppòrto; suppoxiçion; sopporâ; sopporaçion; sora.