sora
(stòr. süra)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 763.
- s. f. Sorra. T. tonnar. La carne della pancia del tonno sia fresca, sia salata V. Ventresca.
Voxe vexiñe: suppoñe; suppòrto; suppoxiçion; sopporâ; sopporaçion; sora; surrogâ; surrogaçion; suscidiâ; suscidio; susciste.