intrâ
LIGU.RE

superbio

(stòr. sûperbio)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 763.

  • add. Superbo, Altiero, Orgoglioso, Borioso: Che ha superbia, Che usa modi orgogliosi.

Voxe vexiñe: suô; supeiô; supeiôa; superâ; superbia; superbio; superbion; superioritæ; superstiçion; superstiçioso; suppa.