intrâ
LIGU.RE

superâ

(stòr. sûperâ)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 763.

  • v. a. Superare: Rimaner superiore, Vincere.

Voxe vexiñe: sunnou; suo; suô; supeiô; supeiôa; superâ; superbia; superbio; superbion; superioritæ; superstiçion.