strinou
(stòr. strinôu)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 757.
- p. pass. Abbronzato, ecc. V. Strinâ ne’ suoi varj signif.
- Ghe sa de strinou; Ci pute di bruciato, di bruciaticcio.
Voxe vexiñe: strillin; strinâ; strinca; stringâ; stringhe; strinou; strionezzo; strisciâ; strixia; strofoggetto; strofoggiâ.