spummâ
(stòr. spûmmâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 740.
- v. a. Sfumare. T. pitt. V. Sfummâ.
Voxe vexiñe: spuâ; spuasentense; spuea; spueto; spoioso; spummâ; spummin; sponciâ; sponcion; spontâ; sponzia.