intrâ
LIGU.RE

sponcion

(stòr. spunciōn)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 740.

  • s. m. Spintone, Urtone: Spinta grande, Urto grande.

Voxe vexiñe: spueto; spoioso; spummâ; spummin; sponciâ; sponcion; spontâ; sponzia; sponziâ; sponzieta; sponzieua.