sorva, sorve
(stòr. sōrva, sōrve)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 724.
- Sopra e Sovra: Prepos. che dinota sito di luogo superiore, contr. di Sotto; e si riunisce col 4º, col 3º e col 2º caso.
- Sopra, per Appresso, Vicino: Ean za sorve Tunixi; Erano già sopra Tunisi.
- — per Circa, Intorno: Sorva questi capitoli gh’é ancon da dî bell’e ben; Sopra questi capitoli evvi ancora da dir molto.
- Andâ de sorva, Andâ de sorva quande bogge V. Andâ.
- Ëse sorva pensceo V. Pensceo.
Voxe vexiñe: sordoña (a-a); sorfo; sorpassâ; sorpreisa; sorprende; sorva, sorve; sorvecarego; sorveçê; sorveciù; sorveggiâ; sorveggiansa.