serenitæ
G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 711.
- s. f. Serenità: Quiete, Tranquillità, Giovialità di volto.
- Serenità, per Astratto di Serenissimo: Sò Serenitæ; Sua Serenità.
Voxe vexiñe: serafin; serata; seren; serenata; sereniscimo; serenitæ; sereña; serietæ; serio; serpan; serpentiña.