intrâ
LIGU.RE

sciugata

(stòr. sciûgata)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 698.

  • s. f. Seccata, Seccaggine, Seccatura, Uggia, Noja, Fastidio, Importunità.

Voxe vexiñe: sciugâ; sciugabele; sciugacheu; sciugaman; sciugante; sciugata; sciughea; sciughin; sciumme; sciummæa; scionza.