intrâ
LIGU.RE

scataro

(stòr. scatäro)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 686.

  • s. m. Farda, Sornacchio, Farfallone: Spurgo catarroso che si estrae fuori dal petto.

Voxe vexiñe: scassâ; scassatua; scasson; scatarâ; scatarata; scataro; scatiggioin; scatoa; scatoâ; scatoassa; scatoeta.