intrâ
LIGU.RE

scanso (à)

(stòr. scanso (a))

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 683.

  • m. avv. A scanso, A scansamento, A evitazione, A risparmio, A fine di scansare o sfuggire.

Voxe vexiñe: scannæso (cotello); scannapappê; scannapescio; scannou; scansâ; scanso (à); scantinâ; scaòla; scapestrou; scapitâ; scappâ.