rava
G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 636.
- s. f. Rapa: Radice bulbosa d’una pianta notissima, detta di Linneo Brassica rapa, buona a mangiarsi.
- — casca; Rapa tigliosa, legnosa, asciutta.
Voxe vexiñe: rattin; ratto; ratton; rattopennugo; rattusso; rava; ravacöo; ravanetto; ravangâ; ravattâ; ravatto.