intrâ
LIGU.RE

ostentaçion

(stòr. ostentaziōn)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 554.

  • s. f. Ostentazione: Ambiziosa dimostrazione, Pomposa mostra.

Voxe vexiñe: östaietta; östaiussa; òste; ostensöio; ostentâ; ostentaçion; ostilitæ; ostinâse; ostinaçion; ostinou; òstrega.