offiçiatua
(stòr. offiziatûa, uffiziatûa)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, pp. 546, 810.
- s. f. Ufficiatura e Uficiatura, Uffiziatura e Ufiziatura: L’uffiziare V. Offiziâ.
Voxe vexiñe: offerta; offertöio; öffiçiâ; offiçiale; offiçialitæ; offiçiatua; öffiçieu; offiçio; offrî; ognun; oggezzâ.