intrâ
LIGU.RE

öffiçiâ

(stòr. öffiziâ)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 546.

  • v. a. Officiare, Offiziare, Ufficiare e Uficiare, Uffiziare e Ufiziare: Celebrare nelle chiese i divini uffizj.

Voxe vexiñe: öfeuggio; offeisa; offende; offerta; offertöio; öffiçiâ; offiçiale; offiçialitæ; offiçiatua; öffiçieu; offiçio.