intrâ
LIGU.RE

instrumentou

(stòr. instrûmentôu)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 448.

  • add. Strumentato: Aggiunto di canto, Quello scritto colla strumentazione ossia colla parte degli strumenti.

Voxe vexiñe: instuccâ; instruî; instruio; instrumentâ; instrumentaçion; instrumentou; instruttivo; instruttô; instruttòria; insubordinaçion; insubordinou.