boggidua
(stòr. bōggidûa, buggidûa)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, pp. 138, 155.
- s. f. Bollitura. T. magn., fabbri, ecc. L’atto di bollire il ferro o l’acciajo.
Voxe vexiñe: boeña; boeta; boeuo; boffuo; boggî; boggidua; boggimento; boggio; boggitua; bòglio; bollacchin.