ben educou
(stòr. ben edûcôu)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 127.
- add. Ben educato, Ben costumato, Ben creato: Educato nel buon costume.
Voxe vexiñe: ben dispòsto; ben dito; bene!; benedî; benediçion; ben educou; benefattô; beneficâ; benefiçiâ; benestante; ben fæto.