intrâ
LIGU.RE

affannou

(stòr. affannôu)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 22.

  • add. Affannato, Anelante: Ripien d’affanno, Che ansa o ànsima.

Voxe vexiñe: affallâ; affamiggiou; affammou; affannâse; affanno; affannou; affare; affaretto; affaron; affermâ; afferrâ.