scaventùšu
Fonte: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.
- agg. persona o animale pavido, che si spaventa dal nulla
Voci vicine: scaušò; scavadù; scavènna; scaventàgiu; scaventò; scaventùšu; scavìssu s.m. ragazzo vivace; s-ceì; scemàinsa; scemelàn; s-ceón.