dušàina
Fonte: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.
- s.f. dozzina; espress. ésse sàimpre in dušàina essere sempre in mezzo, sempre in compagnia
Voci vicine: dunéin; dunón; dupión; dùppiu; dürión; dušàina; dušàintu; dùse; dušnó; dùšše; dutrài.