bufabrènnuFonte: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.s.m . sin. di sfortuna, persona che conta pocoVoci vicine: buciò; bucéin; bucón; budrìcca; buetéin; bufabrènnu; bufé; bufèttu; bufò; bùffu; bügatò.