piggiâ o petto
(stor. piggiâ u pettu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 344.
- Pigliare il broncio. V. Piggiâ l’orso.
Voci vicine: piggiâ o legno; piggiâ o liscio; piggiâ un pontapê; piggiâ o paggeu; piggiâ o pellisson; piggiâ o petto; piggiâ o ponto; piggiâ o ponto avanti; piggiâ o porpo; piggiâ o reverso; piggiâ o scottizzo.