home
LIGU.RE

piggiâ o legno

(stor. piggiâ u legnu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 344.

  • Pigliare il secco. Saper di secco, si dice del vino che nelle botti sceme ha preso l’odore della parte del legno che resta asciutto

Voci vicine: piggiâ l’urso; piggiâ o berettin; piggiâ o bruxou; piggiâ o desciu; piggiâ o laccion; piggiâ o legno; piggiâ o liscio; piggiâ un pontapê; piggiâ o paggeu; piggiâ o pellisson; piggiâ o petto.