pao (ëse da)
(stor. pau (ese da))G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 328.
- Esser pari o par pari. Regge ordinariamente il terzo caso, e talora anche il secondo, esser pari ad alcuno, esser pari degli altri.
Voci vicine: patto (à bon); pattumme; patton; patti e pagæ; pao; pao (ëse da); paxe; paxo; pê; pê de gallo; pê do bassî.