fâ da bon
(stor. fâ da bùn)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 173.
- Far di buono, fare davvero, contrario di fare da burla.
Voci vicine: fâ castelli in äia; fâ ciæo; fâ cioende; fâ complotti; fâ costo; fâ da bon; fâ da messê; fâ da moscio; fâ danno di vasi avvenæ; fâ da rescoso; fâ da scemmo.