fâ ciæo
(stor. fâ ciæu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 173.
- Servir per candeliere, far chiaro.
Voci vicine: fâ baracca; fâ beffe; fâ begudda; fâ castagna; fâ castelli in äia; fâ ciæo; fâ cioende; fâ complotti; fâ costo; fâ da bon; fâ da messê.