desürpu
Fonte: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 158.
- Scialone, dissipatore; voce del volgo.
Voci vicine: destrigòu; destumagâ; destumagusu; destunâ; desürpâ; desürpu; desüstru; desvalixâ; desviâ; desvirâ; desvittòu.