dâ o gio
(stor. dâ u gìu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 145.
- Licenziare, allontanare con modo indiretto, mandar via con buon garbo, liberarsi da persona importuna, facendole intendere in qualche maniera che non è gradita.
Voci vicine: dâ nêcia; dâ recatto; dâ remorco; dâ o fî; dâ o gianco; dâ o gio; dâ o lardo a-i gatti; dâ un’alabardâ; dâ un fracco de legnæ; dâ unna boña striggiâ; dâ unna goâ.