strangoggion
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 265.
(mangiâ de —) l. v. mangiare a strappa a strappa, a strappabecco, in tutta fretta, alla sfuggita, ingoiare in fretta e furia.
Voci vicine: stramuâ; stramuo; stramuou; strangoâ; strangoatua; strangoggion; stranio; stranscio; stranuâ; stranuo; straordinäio.