parmo
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 195.
s. m. palmo || ciantâghene un —, gabbare uno (per stizza o vendetta).
Voci vicine: parlaxia; parle (fâ —); parma; parmæa; parmê; parmo; parmusso (da man); paròlla; parpaggeua; parpaggion; parpagnacco.