parmæa
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 195.
s. f. cavo del battello || ciantâ in sciâ —, abbandonare.
Voci vicine: parlatô; parlatöio; parlaxia; parle (fâ —); parma; parmæa; parmê; parmo; parmusso (da man); paròlla; parpaggeua.