imbroccâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 142.
v. a. colpir giusto, dar nel brocco || no — ne uña, non azzeccarne una, non far mai cosa che riesca a puntino.
Voci vicine: imbriægâ; imbriægatua; imbriægo; imbriægon; imbrillâ; imbroccâ; imbroddâ; imbroggiâ; imbròggio; imbroggion; imbroggiou.