desbindâ
Fonte: G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 302.
- v. a. Sbendare, Disbendare, Sfasciare: Tôrre la benda.
- Desbindâse n. p. Sbendarsi, Disbendarsi, Sfasciarsi.
Voci vicine: desbätâ; desbatte; desbëlâ; desbëlôu; de sbiascio; desbindâ; desbōccôu; desbōssâ; desbōttonâ; desbragâ; desbrassâse.