debûttâ
Fonte: G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 295.
- v. n. Esordire: Salire la prima volta sul palco scenico. Dal franc. Débuter.
Voci vicine: debitûsso; de bōenn-a (andâ); de bōnn’ôa; de bōtto; debù; debûttâ; decan; de cancaribba (ommo); decantâ; de cäso in presso (andâ); de chêu.